Roza müzik kültüründe: Orta Çağ sembolünden rock şarkısına

Giriş: Bitki olarak evrensel müzik kavramı

Roza, Batı ve Doğu kültür kodunda benzersiz bir yer tutan ve yüzyıllardır bestecileri ve müzisyenleri ilham vermiştir. Müziğindeki imajı polifoniktir: sevgi, tutku ve güzellik sembolü, hayatın geçiciliği, üzüntü ve kayıp (rosa alba, çöküşteki roza) ve dini sembol (Rozary, Maria Anne'nin atribütü olarak roza) olarak, aynı zamanda. "Rosalar" eserlerinin evrimini takip ederek, müzikal dönemlerin ve stillerin değişimini görebiliriz - barok operasından heavy metal'e.

Classik geleneği: roman, opera ve bale

"Roza Müntaha" Franz Schubert. Aynı isimli oyunun müziği (1823) tarihinde en bilinen enstrümantal parçalardan biri olan "Bale Müziği No 2" (sadece "Roza Müntaha'dan Müzik" olarak da bilinir) içerir. Nefis, lirik melodisi Schubert'in vizit kartı olmuştur, ancak doğrudan roza değinmez - kahramanın adı "dünya çiçeği" olarak çevrilmiştir.

"Der Rose Pilgerfahrt" ("Roza Yolculuğu"), op. 112 Robert Schumann (1851). Moritz Horn'un metnine dayalı geniş ölçekli vokal-sinfonik şiir. Bu, bir faymanın çiçeği bir kızlığa dönüştürdüğü alegorik hikaye, bu kızlık insan yaşamını, aşkı, ölümü ve cennet bahçesine geri dönüşünü geçirmektedir. Eser, doğanın ruhsallaştırma ideisini yansıtmaktadır.

Georges Bizet'in "Karмен" operası (1875). Burada roza, kilit dramaturjik sembol. Kahine verilen kart "Piklerin Kraliçesi", ölümü öngörür ve ardından "Rosa... Ah, evet! Aşk!" ("La rose... Ah! oui, l'amour!"). Çiçek, felaketli, ölümcül tutku olarak öncü olur. Daha sonra, ünlü "Çiçek Aria'sı" ("La fleur que tu m'avais jetée") Jose, ona Carmen tarafından atılan çöküşteki çiçeği şarkıya getirir, bu çiçek hapse kalmış olarak sevgi hakkında sonsuz bir anı olarak kalır.

Peter İlyich Tchaikovsky'nın "Uyurgezer Kız" balesi (1889). Sirene Feya, prenses Aurelia'ya (isminin anlamı Latince "aureus" - "altın" ancak çiçeğiyle ilişkilendirilir) roza kadar güzellik büyüsü verir. İlk Act I'nin apoteozu, ünlü "Roza" valsi - zarif, çiçek açmış, dünya müziğinde en tanınmış valslardan biri haline gelmiştir.

Romans ve şarkılar: oda lirikası

"Kırmızı roza" Robert Schumann, Robert Burns'un şiirlerine dayalı (Mirtler serisi, 1840). Romantik miniaturanın parlak bir örneği, roza tutkunun ifadesi: "Kırmızı, roza gibi, kırmızı roza" ("Mein rotes Röslein").

Rus romanı. Roza, şehir ve Çingene romanında geniş bir şekilde temsil edilmiştir ("Yaşamın o günleri...", "Uzun yolda..." - "Those were the days"). Burada roza genellikle kaybedilmiş, geçici aşk ve özlem sembolü.

"Roses of Picardy" (1916) - İlk Dünya Savaşı sırasında İngiliz askerlerinin resmi şarkısı haline gelen İngiliz şarkısı. Burada roza, evde kalmış, sevilen ve geri dönüş umudu sembolü. Bu, çiçeğin ulusal duygusal bir dayanak noktası haline geldiği bir örnektir.

İlginç bir gerçek: Besteci Antonin Dvorak, 1894 yılında "On Babil'in Nehirlerinde" adlı bir şarkı dizisi yazmıştır. Şarkı No 7, "Babil'in Nehirlerinde", "Rozaların çiçekleri" ifadesi içerir - derin bir Kutsal Kitap imajı, derin üzüntü ve çöküşü ifade etmek için kullanılmıştır.

Pop ve rock kültürü: yeni anlam anlamı

XX yüzyılda roza, yeni ve çoğu zaman çelişkili anlamlar kazanmıştır.

"La Vie en rose" (1945) Édith Piaf. Tanınmış aşk şarkısı, aşkı "roza gözlüklü" olarak görmüş. Burada roza, belirli bir çiçek değil, aşık olan insanın gözlerinde renklenen rozya benzetilir.

"The Rose" (1979) Bette Midler. Aynı adlı film için bestelediği şarkı, bir fable. Roza, hücreli, güzel bir kalp, korku ve acıya rağmen sevmek yeteneğine sahip. "Just remember in the winter / Far beneath the bitter snows / Lies the seed that with the sun's love / In the spring becomes the rose" maddesi, umut ve yeniden doğuşun güçlü bir metaforudur.

"Guns N' Roses" grubu. Adı, silah ve çiçek bir araya getirerek kültürel bir kod haline gelmiştir. Bu, saldırı, ayaklanma ("guns") ve savunmasızlık, güzellik, aşk ("roses") arasında bir sentez. Onların "November Rain" baladası (klipte gitarist Slash, çiçeklerle kaplı bir kilise önünde solo çalıyor) ve epik "Don't Cry" şarkısı, rozu 80-90'lı yılların hard rock glamourının romantik, ama mahvolmuş bir sembol olarak pekiştirmiştir.

"Кино" - "Звезда по имени Солнце" (1989). Roza doğrudan adlandırılmaz, "Beyaz kar, gri buz / Kırık toprak üzerinde. / Üstünde yırtık yastık / Şehir yol çemberinde" ifadesi, sonunda "Звезда по имени Солнце" ile çelişir. Kültürel bağlamda bu "yıldız", genellikle kırmızı roza olarak, hırçın, ama ateşli umut ve aşkın soğuk dünyada kalmış bir sembol olarak ilişkilendirilir. Bu, şarkının algılanması için sağlam bir yorumdur.

Akademik avangard ve folklor

Besteci John Cage, "4'33""" adlı bir beste yazdı, ancak aynı zamanda "Avrupalılar" adlı bir dizi oluşturdu, bu dizide rastgelelik felsefesinin çerçevesinde roza ile ilgili alıntılar kullanılmıştır.

Flamenco'da, Maria Rosary'ye adanmış bir (palo) "Rosario" stili vardır, gitaranın ve şarkıcının ibadet boncukları olarak roza imitasyonu yapar.

Sonuç:

Rozayla ilgili müzik eserleri, kültür tarihinin boyunca süren bir "roza hattı" oluşturur. Robert Schumann'ın mistik alegorisi ve Georges Bizet'in rock simgesinden Bette Midler'in zafer aşkı metaforasına ve Guns N' Roses'ın ayaklanma glamour sembolüne kadar roza, şaşırtıcı bir uyarlanabilirlik gösterir.

Bu, roza:

Temiz lirik (romanslar, Tchaikovsky'nın valsi).

Tragik fatalizm ("Karman").

Sosyal-tarihi nostalji ("Roses of Picardy").

Pop kültür mitolojisi (80'ler baladaları).

Bu evrim, büyük sembollerin eskileşmediğini gösterir. Sadece yeni sesli kıyafetler giyerler, klavesinden elektrik gitarasına kadar, insanla sonsuz temaların dilinde konuşmaya devam ederler: aşk, ölüm, umut ve anı. Müzikte roza, sadece bir çiçek değil, evrensel semiyotik bir araçtır, bestecilerin karmaşık insan duygularını kodlamak için kullanır, soyut olanı hissedilir hale getirir, geçici olanı sonsuza dek kalıcı hale getirir, sanat olarak.

Permanent link to this publication: