Aviasyon ve Tarım

«Aviasyon çeşitleri» kavramı katı bilimsel anlamda seleksiyon nomenklaturasında yoktur. Ancak bu terim, tarihsel olarak, 1960-1980'li yıllarda tarım sanayileşmesi döneminde oluşturulan veya geniş ölçüde uygulamaya konulan, geniş tarlalarda uygulanması optimal olan ve tarım tekniklerinin (aviahim çalışmaları, aerosemen) kullanımına uygun olan özel tarım kültür türlerini ifade etmektedir. Bu türlerin yetiştirilmesi, geniş tarım alanlarında tarım tekniklerinin maksimum mekanizasyonu ve verimliliği sağlamak amacıyla tarım, seleksiyon ve havacılık sanayii arasında bir sinerji oluşturmuştur.

«Gökyüzü» çeşitlerine agrotexnik gereksinimler

Uçtan yere işleme için bitkilerin, el veya traktör işçiliği çeşitlerine göre farklı özelliklere sahip olmaları gerekmektedir:

Alçak boyut ve yere yatma direnci. Bu temel parametredir. Yüksek boyutlu, zayıf gövdeli kültürler (eski buğday, arpa çeşitleri) yağmurla veya yağış sonrası yere yatıyor ve «dağarcıklar» oluşturuyordu. Alçak boyutlu (70-110 cm) ve güçlü yonca ile sahip olan çeşitler, uçan uçakların (An-2 «mısır ekipçileri») püskürtmeleri ve herbisitlerin dengeli olarak tarlalara uygulanmasını sağlayarak yere yatma bölgelerinde «boşluklar» oluşturmadan kalıyordu.

Uygunluk zamanı. Mekanik hasat için ve hava yoluyla kimyasal kurutma (hasat öncesi bitkilerin kimyasal maddelerle havadan kurutulması) için tarlalardaki tüm bitkilerin en yüksek olgunluğa maksimum sinerjik olarak ulaşması gerekmektedir. Bu, halk çeşitleriyle karşılaştırıldığında olgunlaşmanın uzadığına şiddetle karşıt bir durumdur.

Kimyasal etkiye dayanıklılık. Çeşitler, sadece hedef maddeler (gübreler, uyarıcılar) değil, aynı zamanda komşu tarlalardan kimyasalların bir kısmını da tolere edebilmelidir. Bu, seleksiyoncuların belirli herbisit ve mantar ilaçları sınıflarına karşı direnci genetik yapılara yerleştirmelerini gerektiriyordu.

Yükseklik ve biçimde dengeli. Aynı yükseklikteki bitkilerden oluşan homojen bir «kale» bitkilerin kimyasalların yaprak yüzeyine doğru ve dengeli olgunlaşma sağlaması sağlar.

Tarihsel bağlam ve örnekler
「Aviasyon seleksiyonunun」zirvesi, milyonlarca hektarlık tarım alanlarının işlenmesi oldukça yavaş olan boş arazilerin işgal edildiği dönemde gelmiştir.

Yaz buğdayı. Burada en belirgin örnek, Sibirya Bitki Yetiştirme ve Selekisyon Enstitüsü'nde oluşturulan «Novosibirsk 67» çeşitidir. Bu, düşük boyutlu, hızlı büyüyen, yere yatma ve kahverengi çapraz hastalığa dayanıklı olan ve Sibirya ve geniş kimyasal işleme koşullarına mükemmel uygun olan bir çeşit olmuştur. Bu çeşitin yaygınlaşması, tarım havacılık parkının büyümesine doğrudan bağlıydı.

Şekil. Kuba ve Uzak Doğu'nun riz çiftliklerinde (denetim alanlarında) havacılık, mineral gübrelerin (nitrojen) ekilmesi ve piriкуляrioz (riz mantarı) ile mücadele için kullanılmıştır. Bu türler, yüksek nitrojen dozuna dayanıklı (zamana zarar vermeden tohum) ve güçlü gövdeli olmalıdır. Sovyet çeşitleri, örneğin «Krasnodarsky 424», bu gereksinimlere uygundur.

pamuk. Orta Asya cumhuriyetlerinde, pamuk-çekirdeği makine ile hasat öncesi yaprakların kimyasal maddelerle çıkarılması (defoliasyon) için havacılık kullanılmıştır. Çeşitler (örneğin, «Toshkent»), defoliantın en değerli olan lifi zarar vermemesi için altta yatan bitki katmanında kutular oluşturmalı ve belirli biyokimyasal dirençli olmalıdır.

Besin otları (luçerna, ot). Ziraatın iyileştirilmesi için zaten büyüyen tahıllara (örneğin, mısır) havadan tohum ekimi yapmak için havacılık, çeşitlerin erken aşamalarda gölge dayanıklılığına ve ana kültürün hasadından sonra hızlı büyüme yeteneğine sahip olmasını gerektirir.

Aviasyon teknikleri, teknolojik döngüde bir parça olarak

Uçaklar (özellikle An-2) ve helikopterler (Mi-2, Ka-26), zincirin ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir:

Aerosemen (hava yoluyla tohum ekme) – zor erişilebilir, sulak veya çok büyük alanlarda kullanılmıştır.

Yaprak altı gübreleme – mikroelementlerin (örneğin, pancar için bor, mısır için çinko) yapraklara püskürtülmesi. Havacılık, bu işlemin kritik büyüme aşamasında hızlı bir şekilde yapılmasını sağlar.

Zararlılar ve hastalıklarla mücadele – insektisit ve mantar ilaçları ile geniş ölçekli işleme.

Deksikasyon – hasat öncesi kurutma, olgunlaşmayı hızlandırma ve combine'lerin işini kolaylaştırma.

Bu döngünün verimliliği, %40-60'ına kadar çeşitin özelliklerine bağlıdır.

Bilimsel miras ve modernlik

「Aviasyon」çeşitleri, geleneksel seleksiyon ve modern endüstriyel tarım arasındaki köprüdür. Bugün hala geçerli olan modern çeşitlere yönelik taleplerin temelini atmıştır:

Doğru tarım uyumluluğu. Dronlarla işlenen modern çeşitler, aynı ilkelerlere uymalıdır: dengeli, nokta gübrelemeye duyarlı, hava izleme için «kolay» yapı.

Direnci genetik. Kimyasal tolere edebilirlik çalışmaları, bugün belirli herbisitlere (örneğin, Roundup Ready) dayanıklı GM çeşitlerin oluşturulmasının öncüsüdür.

Uzay seleksiyonu. İlgili bir gerçek: birçok tarım kültürünün tohumları, bu «aviasyon» çeşitlerinin torunları, biyosputnikler ve ISS'de (Uluslararası Uzay İstasyonu) uzayda bulunmuştur. Radyasyon ve sürekli yerçekimsizlik etkisi altında mutasyon geçiren tohumlar, yeni özelliklere sahip yeni hatlar elde etmemize olanak tanır. Örneğin, Çin ve Rusya'da, uzay seferleri sonrası artan verimlilik ve direnci ile dikkat çeken buğday ve domates hatları oluşturulmuştur.

Ekolojik ve ekonomik sonuçlar

Bu sistemin geniş ölçekli uygulanması iki yönlü bir etkiye sahiptir:

Olumlu: Çalışma verimliliğindeki belirgin artış, devasa alanların işlenmesi, buğday hasadının artışı.

Negatif: Ekosistemlere kimyasal yükün artması, tarım döngülerinin basitlenmesi (tek kültür), toprak erozyonu. Kimyasallaşmaya yönelik çeşitler, bazen lezzet ve yerel koşullara uyumlulukta kayıplar yaşar.

Sonuç

「Aviasyon」çeşitleri, teknolojinin biyolojik nesneye getirdiği taleplerin parlak tarihsel bir örneğidir. Onlar sadece bitkiler değildi; aynı zamanda devasa bir teknolojik konveyerin bir parçasıydılar, burada uçak, combine, silo ve seleksiyon istasyonu gibi bir halka gibiydi. Onların mirası, bugünkü çeşitlerde yaşar; bu çeşitler, «aviasyon» olarak adlandırılmasa bile, insanlığın ilk kez agroценozları yüksekten yönettiği sanayiyelendirme dönemindeki endüstriyel tarımın patlamasının DNA'sında izler taşır. Bu, kılıcılı makinalar ve özel olarak onlar için oluşturulan yaşayan doğa arasındaki benzersiz bir sinerjidir.

Permanent link to this publication: