Boşanma sonrası ebeveynler arasındaki ilişkiler savaş haline geldiğinde, çocuklar rehine olur. Annenin veya akrabalarının (babaannesi, dedesi, teyzeleri) babanın kızla iletişimini engelleyebileceği. Hafta sonları gelmemelerine izin vermez, telefonlara cevap vermez, çocuğa karşı tavrı değiştirir. 10 yaşındaki kız — zaten her şeyi anlıyor, ama kendini koruyamıyor. Babanın ne yapması gerekiyor? Annenin buluşmaları engellediğinde nasıl iletişim kurulur? Yasal ve diplomatik yöntemleri anlatıyoruz.

Annemin engel nedeni nedir?

Nedenler: eski kocaya kızgınlık, intikam etmek isteme. Çocuğun üzerinde kontrolü kaybetmekten korkma (kötü niyetli). Babanın «kötü etki ettiğine» inanma (alkol, kötü arkadaşlar). Annenin ebeveynlerinin etkisi (babaanne baskı yapıyor: «onun bizimle ihtiyacımız yok»). Çocuklardan alacakları maaşları artırmak isteme (iletişim azaldıkça para artar mı? Hayır, maaşlar bağımlı değil). Sadece karakter (hakimiyetçi, karşı çıkamayı tolere etmez).

Bazen annenin, çocuğu babanın tiryakisi olarak koruduğuna inanıyor (gerçekten de böyle değilse). Önemli: Agresyonla karşılık vermemek. Bu sadece durumu kötüleştirir.

Adım 1: müzakereler

Barışçı bir şekilde anlaşmaya çalışın. Mahkeme yerine konuşma. Nейтраль bir yer seçin (kafe, park). Sakin, suçlama olmadan konuşun. «Senin kızgın olduğun anlıyorum. Ama çocuğumuzun hakkında düşünelim. Ona her iki ebeveyni de ihtiyacı var». Belirli bir zaman çizelgesi önerin (her cumartesi 10'dan 18'e kadar). Ya da alternatif olarak: Çarşamba günleri videokonferanslar.

Onun tarafında adil akrabaların desteğini alın (eğer varsa). Okul psikologunu anniyle konuşmasını isteyin (okul skandallardan kaçınmak istiyor). Eğer yardımcı olmazsa — yazılı formlara geçin.

Adım 2: arabuluculuk

Arabulucu, çatışan tarafların anlaşmalarına yardımcı olan bağımsız bir uzmandır. Hizmet ücretlidir (her görüşme için 5000 ruble). Arabulucu hakem değildir, karar vermez. Ancak yapıcı bir diyalog yaratır. Annenin arabuluculuğa razı olması — yarısı zaferdir.

2026 yılında arabuluculuk, bazı mahkemelerde (çocuklarla ilgili davalar) zorunlu hale gelir. Bölgenizde öğrendiğiniz gibi.

Adım 3: koruma kurumları

Annemin iletişimi engellediği takdirde, çocuğunuzun ikamet ettiği yerdeki koruma ve denetim kurumlarına başvurun. Zamanla yazı, onun reddettiği yazışmaları ekleyin; (yasa izin veriyorsa) konuşma kaydı; tanıkların ifadeleri (öğretmen, öğütmen). Koruma, anneye uyarı vermek zorundadır. Eğer yardımcı olmazsa — koruma mahkemeye başvurabilir.

Önemli: Agresif olmayın, bağırma. Çocuğun haklarını korumak için değil, eski eşe intikam almak için gidiyorsunuz.

Adım 4: mahkeme

Barışçı yollar işe yaramazsa, çocuğunuzla iletişim kurma düzenini belirleme davası açın. Mahkeme, 10 yaşından büyük çocuğun görüşünü sorar. Kız, babayı görmek istemediğini söylerse, mahkeme reddedebilir. Ancak annenin karşı çıkmasını kanıtlarsanız — mahkeme psikolojik incelemeyi önerebilir. Mahkeme, bir zaman çizelgesi belirleyebilir: örneğin, her iki haftada bir cumartesi, yaz boyunca 2 hafta, Çarşamba günleri telefon görüşmeleri.

Annenin mahkeme kararını ihlal etmesi — idari bir suçtur (KоАП RF maddesi 17.15). 5000 ruble para cezası, ardından 20 000 ruble. Zulüm yoluyla ihlal etme — cezai sorumluluk (UK RF maddesi 115? hayır, bu madde KоАП maddesi 5.35.1). Genel olarak, hapis cezasına çıkarılabilir. Ancak, çocuğunuz için en azından sonuna kadar sonuna kadar gelmemek daha iyidir.

Buluşmalar mümkün olmadığında iletişim biçimleri

Telefon aramaları. Çocuğa, annenin engel olamayacağı bir zaman belirleyin (örneğin, duşta). SMS yazın. Kız, onları gizlice okuyabilir. Mesajlaşma uygulamaları üzerinden videokonferanslar. Okul öğretmeni. Öğretmene, notlar veya telefonu öğün arasında vermesini isteyin (riskli, öğretmen reddedebilir).

Posta. Yazılı mektuplar yazın, okul posta kutusuna atın. Kız, onları saklayabilir. Hediye. Arkadaşlar veya komşular aracılığıyla iletin (anne üzerinden değil). Sosyal medya üzerinden iletişim (eğer çocuğa telefon izni verilirse). Gizli bir hesap oluşturun, ancak dikkatli olun — annenin kontrol edebileceği.

Önemli: Yasayı ihlal etmeyin, öğretmene rüşvet vermeyin, çocuğu yalan söylemeye teşvik etmeyin.

Psikoloji: Kızı kaybetmemek için

Bu durumda olan bir baba, acı, kızgınlık, çaresizlik yaşar. Önemli: Çocuğa karşı anneye karşı tavrı ayarlamamak. «Mama kötü, bize görüşmemize izin vermiyor» dememek. Çocuk annesini seviyor ve bu tür sözcükler ona çatışma yaratır. Daha iyi: «Anamızla anlaşamadık, ama seni görmek istiyorum. Nasıl iletişim kuracağımızı bulalım».

Çocuğa baskı yapmayın. Anneye karşı gitmek istemiyorsa zorlamayın. Diğer yollar bulun. Şartsız sevgi gösterin. Çocuğunuz soğuksa bile, zamanla iletiler göndermeye devam edin, bayramları kutlayın. Zamanla onu değerlendirebilir.

Özünüze çalışın. Psikologa gitmek, çocuğa karşı agresyonu taşımamak için.

Annem kızı karşı çıkardıysa

Kız, «Görmek istemiyorum, sen kötüsün» der. Bu acı verici. Ancak kızgınlık yapmayın. Annenin söylediklerini tekrar ediyor. Tartışmayın, kanıtlamayın. «Anlıyorum, kızgın oldun. Seni seviyorum ve seni görmek istediğimde yanımda olacağım» deyin. İletiler göndermeye devam edin (postalar, hediyeler, sms). Kaybolmayın.

Ayılar veya yıllar sonra kızın tutumu değişebilir. Sabırlı olun.

İletişimi engellemek, çocuğa karşı şiddettir. Ancak baba mücadele edebilir. Yasal, bağırma, tehdit etmeden. Unutmayın: kız savaşın bir silahı değil. Bir bireydir. Onun size sevgi gösterme hakkını koruyun. Bir gün ona teşekkür edecek.

Permanent link to this publication: