Güney Amerika, futbolun sadece bir spor değil, aynı zamanda bir din olduğu ve dans ve şarkının da kutsal ritüelleri olduğu bir kontinentaldır. Burada driblingle samba birleşir ve tribünlerden çıkan sesler bir senfoni gibi dinlenir. Arjantinliler tango dans eder, Brezilyalılar samba, Kolombiyalılar kumbiyi dans eder ve tüm bu ritmler futbol kültürüne entegre edilmiştir. Oyuncular sadece gol atmaz, aynı zamanda bayram dansları icra eder ve taraftarlar stadyumlarda ateşli bir şekilde dans ederler ki toprak titrer. Bu karneval yolculuğuna katılalım.

Brezilya: samba sesleri altında futbol

Brezilya'da danslar ulusal kimliğin bir parçasıdır. Samba favelalarda doğdu ve stadyumlara taşındı. Brezilya milli takımının oyuncuları her zaman gol sevincini dansla kutlamakla tanınır: sözde «dança do hexa». 1970 yılında dünya şampiyonluğu kazandıktan sonra Pele, takım arkadaşlarıyla birlikte dans etti ve bu gelenek başladı. Bugün Neymar, Vinicius Júnior, Rodrigo bu ritüeli sürdürmektedir. Gol attıklarında «passe» (adım), «furaçaó» (hayalet), «pernada» (hafif) gibi dansları icra edebilirler. Bu sadece bir dans değil, yaşamın sevincini ve atalarına saygıyı ifade etmenin bir yoludur. Ancak Avrupalı teknik direktörler genellikle memnun değildir (rakibe saygısızlık olarak görmektedirler), Brezilyalılar ise vazgeçmezler. Onlar için futbolda dans yoksa, samba'da bаrаmbаrsızdır.

Arjantin: tango ve tutku

Arjantinli futbol, tutku, saldırganlık ve... tango'dur. Sahada oyuncular genellikle dans hareketleri icra etmez (tango iki kişilik gerektirir), ancak hareketlerinde, yürüyüşlerinde ritm hissedilir. Diego Maradona dans etmemiş olsa da, driblingi tango'daki bir pas gibiydi. Lionel Messi daha kontrollü, ancak kendi özel kutlama hareketi (gökyüzüne işaret etme) de ruh dansıdır. Ancak gerçek danslar tribünlerde gerçekleşir. Arjantinli taraftarlar «La Mufa» ve «Vamos, vamos, Argentina» şarkılarını saatlerce şarkı söyler ve dans ederler. Onların «kachorra» (atlayarak dans) stadyonları sarsar. Arjantin'de şarkılar, ölen taraftarların anısını korumanın bir yoludur.

Kolombiya: чампа и кумбия

Kolombiyalı taraftarlar ve oyuncular champa'yı (öne doğru bükülerek ve hızlı ayak hareketleri yaparak icra edilen bir dans) sevmektedir. 2014 yılında Brezilya'da düzenlenen Dünya Kupası'nda Hamses Rodriguez gol attıktan sonra köşe düzenciye doğru koşup champa yaptı. Bu bir meme oldu. Kumbia ise, taraftarların tezahüratlarını şarkıya çevirdiği bir müzik ritmidir. Kolombiya'da tek bir dans tarzı yok, ancak enerji vardır. Oyuncular kendilerini «dansözler» olarak adlandırırlar.

Уругвай: танцы без правил

Уругвай, футбол ve dansın da birbirine karıştığı bir ülkedır. Ünlü «la celeste» takımı, dayanışmasıyla tanınır. Oyuncular genellikle büyük zaferler sonrası «perro» (köpek benzeri dans) icra ederler. 2018 yılında Luis Suarez gol attıktan sonra rumbaya benzer bir hareket yaptı. Sуарес için «El Pibe de Oro» (Altın Çocuk) şarkısını çalan taraftarlar, dans ederken. Уругвае неофициального танца yok, но есть страсть.

Чили: куэка на стадионе

Чилийцы танцуют cueca — национальный парный танец с платочками. На футболе фанаты могут танцевать её в одиночку. Чилийская сборная, особенно «золотое поколение» (Видаль, Санчес, Браво), часто исполняли «сю-сю» (танец с поднятой рукой) и «качо» (имитация рогов). После победы в Кубке Америки 2016 года они устроили танцевальный баттл с болельщиками.

Парагвай, Перу, Эквадор: голос андских барабанов

В Перу популярен «морерада» — танец с яркими костюмами. На трибунах её не увидишь, но игроки иногда заряжаются ей. В Парагвае любят «полку» (танец быстрых шагов). Болельщики поют «¡Vamos, Paraguay!» под звуки арфы. В Эквадоре игроки после гола имитируют танец индейцев. Песни везде разные, но объединяет одно — громкость.

Венесуэла: сальса и калабосо

Венесуэла — страна сальсы. Фанаты на стадионах танцуют не хуже, чем на карнавалах. Игроки, особенно Саломон Рондон, часто дарят танцевальные перформансы. К сожалению, из-за кризиса страна редко попадает на ЧМ, но её болельщики известны оптимизмом: они танцуют даже когда команда проигрывает.

Песни: от кричалок до гимнов

Южноамериканские стадионы — это музыкальные шкатулки. В Бразилии поют «Hino do Brasil» и фан-песни типа «Vamos, meu Brasil». В Аргентине — знаменитую «Muchachos» (теперь гимн сборной). В Уругвае — «Cielo» (Небо). В Колумбии — «Y ya está» (И всё). Эти песни часто содержат элементы фольклора, неожиданные ритмы. Их поют хором, с аккордеоном, барабанами, гитарами.

Танец и песня в южноамериканском футболе — это способ быть живыми, несмотря на поражения. Игроки танцуют, потому что игра дарит им счастье. Болельщики танцуют, потому что это их культура. Нигде в мире футбол так не похож на карнавал, как в Южной Америке. И пока звучат барабаны и поются песни, континент будет рождать новых танцоров с мячом.

Permanent link to this publication: