Başarı. Şarap gibi kafaya vurur. Dün hapsolmuş olan insan, bugün dünya hükümdarı gibi hisseder. Neden olur bu? Düşündüğünüz kadar mutlu olmalı gibi görünüyor. Ancak başarı sadece hoş bonuslar değil, aynı zamanda kişiliği değiştiren güçlü bir nörokimyasal darbe. Bu makalede, zaferin nasıl mütevaziliği övünçlü bir narsisizme dönüştürdüğünü ve nasıl kendinizi zirvede kaybetmemeyi öğreneceğiz.

Hormonal fırtına: dofanin darbesi

Başarıya ulaştığınızda (yarışmadaki zafer, terfi, büyük bir anlaşma), beyin dofanin adlı zevk ve ödül hormonunu salgılar. Bu hoş bir duygu. Ancak sorun, dofanin'in bağımlılık yapması. Beyin tekrarlamayı ister. İnsan, yeni başarılar peşinde koşmaya başlar, bu başarılar için değil, bir sonraki «doz» için. Ayrıca, başarı genellikle testosteronun (erkeklerde) artmasına neden olur, bu da güveni artırır, bazen kendini beğenmişliğe kadar. Biyokimya geçici olarak eleştirel düşünmeyi devre dışı bırakır. Kendinizi benzersiz, hata yapmazsınız, seçilmiş hissetmeye başlarsınız. Bu, «dönük kafa» olarak bilinir.

Dunning-Kruger etkisinin tersi

Tanınmış bir bilişsel etki: yetenekli olmayan insanlar kendilerini fazla değerlendirirken, profesyoneller genellikle kendilerini az değerlendirir. Başarıya ulaştığınızda ters bir şey olur: bir tepeye ulaşan insan, bu başarısını diğer alanlara da taşır. «İşte iyi bir iş adamıyım, bu yüzden politikada ve çocuk yetiştirmede de bilgi sahibiyim». Bu bilişsel bozukluk «sahte benzersizlik». Başarı, sizi benzersiz hissettirir ve her konuda sizin fikirlerinizin diğerlerinin ağırlıklı olduğunu düşünmenizi sağlar. Konuda yeniyseniz bile tavsiyeleri dinlemeyi bırakırsınız.

Sosyal çevre: hayranların tuzakları

Başarı, «yıldızla» birlikte olmak isteyen insanları çekiyor. Hayranlar, taktirbazlar, size bir şeyler kazanmak isteyenler. Onlar nadiren doğruyu söyler. İletişim çevreniz daralır ve her şeyde katılan "danışmanlara" kadar. Bu, bilgi balonunu oluşturur. Geri bildirim almayı bırakırsınız. Sizin her fikriniz mükemmel olarak algılanır. Çok zaman sonra gerçekle arasınızda bağ kuramazsınız: kendinizi "halkın sizi seviyor" olarak düşünürken, saldırıları "kaybedenlerin öfkesi" olarak algılersiniz. Bu yankı kafanızı döndürür.

Kontrol ilüzyonu: her şeyi yapabilirim

Başarı, kontrol ilüzyonunu yaratır. Sanki olayları yönetiyorsunuz, onlar size değil. Ancak yaşam daha karmaşık. Başarı genellikle şans, doğru zaman ve başkalarının yardımı ile olur. Ancak insan, başarılarını kendine atfedir ve başarısızlıkları dış faktörlere bağlar (kendiliğindenlik). Bu alışkanlık zamanla yerleşir. Risk gerektirmeyen yerlerde riske atarsınız. Unutmayın, batık bankacılar veya bilgisiz iş kurarak batan ünlülerin hikayeleri. Onlara sadece kafa döndürdü.

Yıldız sendromu: başarı nasıl kişiliği değiştirir

Yıldız sendromu, davranışsal değişikliklerin kompleksi: eski arkadaşlardan ayrılma, işbirlikçilerle "sen" kullanma, özel şartlar talep etme, özür dilememe yetmezliği. Altında yatan şey, tekrar "kimse olmadığını" duymaktan korku. İnsan, statü şeyleri (pahalı saatler, arabalar, yatlar) etrafında duvarlar inşa eder, bu da önemini doğrular. İçinde ise boşluk yer alır: eski hedefler ulaşılırken, yeni hedefler belirlenmez, hedonist uyum, başarıdan alınan zevki daha kısa süreli hale getirir. Kafa döner, ancak mutluluk yok.

Başarıdan kafa dönmeyi nasıl önlersiniz

İlk yol, eleştirel tavrı olan insanlarla iletişimde kalmak. Doğruyu yüzüne vuracak bir arkadaşı edinin. İkinci yol, şükran ve kendini gözden geçirme pratiği: her akşam, başarılarınızın kimin sayesinde olduğunu yazın (sadece kendinize değil). Üçüncü yol, öğrenmeye devam etmek. Başarı, son değil, bir aşamadır. Dördüncü yol, başkalarına yardım etmek. Paradox: Ne kadar verirseniz, o kadar ziyadesiz olma riskiniz azalır. Beşinci yol, eski "başarısız" sizinle bağlantı kurmak. Günlük tutun, beş yıl önceki kayıtları okuyun. Bu sizi aydınlatır.

Sonuç

Başarı, bir son değil, bir test. Karakterinize verilen bir test. Kimisi başarısız olur, despot olur ve yalnız kalır. Kimisi insan yüzünü korur, büyür ve mutlu kalır. Kafa döner herkes için olabilir. Önemli olan zamanında oturmak, su içmek ve gökyüzüne bakmak. Gökyüzü, ilk küçük başarı gününüzde olduğu gibi. Unutmayın.

Permanent link to this publication: