Ağabeylik Düzensiz Modelinin Aşılması: Annenin ve Oğlunun Kılavuzu Giriş: Çağrı, değil ceza Baba fiziksel olarak var olmasına rağmen psikolojik ve sosyal açıdan yok olan bir durum, neredeyse gerçekleştirilmiş bir potansiyelin yarattığı özel bir tür yaralanma yaratır. Tamamen ayrılma ile karşılaştırıldığında, burada çocuk (özellikle oğlan) her gün yalanmış bir erkek davranış modeli, pasifite ve sosyal uyumsuzluğa karşı karşıya gelir. Ann için bu, dayanıklılık testi olur: Oğlunu yıkıcı etkiye karşı korumak, babasını kaybetmeden nasıl sağlıklı yaşam kuralları oluşturulabilir ve anahtar görev, babayı "düzeltmek" değil, sağlıklı psikolojik sınırlar oluşturmak ve oğlunda bağımsız bir kimlik geliştirmektir. 1. Efsanenin yıkımı: babanın kişiliğini babalık rolünden ayırma Annenin atacağı ilk adım, kendi algısında ve oğluna iletişimde bulunurken iki kavramı net bir şekilde ayırmaktır: "baba olarak insan" ve "baba rolü". Kişi: O olgun olmayabilir, motivasyon sorunları yaşayabilir, depresyon veya diğer rahatsızlıklardan mustarip olabilir. Ona acıma veya şefkat duyulabilir, ancak bu, eylemlerinin sonuçlarını ortadan kaldırmaz. Baba rolü: Bakım, güvenlik sağlama, beceriler aktarma, toplum tarafından onaylanan davranışın modellemesi anlamına gelir. Bu durumda bu rol yerine getirilmiyor. Oğluna şu mesajı vermek önemlidir: "Baban, belki de şu anda kendi zorluklarıyla başa çıkamıyor. Bu onun seçimi ve sorumluluğudur. Ancak baba rolü sadece onunla ilgilidir. Onu diğer önemli erkekler de kısmen yerine getirebilir, en önemlisi de sen büyüdüğün zaman, nasıl bir baba olmayı seçebileceğini. Senin yolların var." İlginç bir gerçek: Albert Bandura'nın sosyal öğrenme teorisine göre, çocuklar sadece doğrudan talimatlar aracılığıyla değil, aynı zamanda modelleri gözlemleyerek davranışları öğrenirler. Ancak Bandura, sürecin fataal olmadığını vurgulamıştır: eleştirel düşünme ve çelişkili modellerin varlığı, olumsuz örneği azaltabilir. 2. Alternatif erkek değerleri sisteminin inşası Oğlunda "erkek olmak = pasif ve bağımlı" gibi bir inanç oluşturulmaması için, hayatına başka modellerin girmesini sağlamak gerekir. Rehber arayışı: İdeal olarak bu, büyükbaba, amca, spor kulübü antrenörü, kulüp lideri veya öğretmendir. Tam bir "değiştirici" değil, aktiflik, sorumluluk ve işe olan ilgi gösteren bir kişidir. Pratik örneği: On yıllardır incelenen "Big Brothers Big Sisters" (ABD) programında, yarılmış veya disfonksiyonel ailelerden gelen oğlanların, sürekli bir gönüllü rehberin (mentör) varlığının, deviant davranış risklerini %46 azalttığı ve başarıyı artırdığı kanıtlanmıştır. Belirleyici olan tek şey, tek seferlik bir tavsiye değil, uzun süreli güvenilir ilişkilerdir. Kitap ve tarih yoluyla: Bilim insanları, gezginler, kitap kahramanları gibi zorlukları aşanların biyografilerini tartışın. Vurgu, çaba, irade ve yetkinlik üzerinde, sadece başarı üzerinde yapılır. 3. Oğlunda yetkinlik ve agensite gelişimine odaklanma Agensite, kendi hayatının yazarı olarak kendini hissetme ve olaylara etki edebilecek bir hissidir. Karşıt olan, babanın gözlemlenmesiyle oluşan öğrenilmiş güçsüzlüktür. Başarı durumlarının yaratılması: Oğluna mümkün olan, ancak gerçekçi görevler verin (bir şeyi tamir etmek, bir yürüyüş planlamak, yeni bir beceri öğrenmek). Gerçek başarıları tanıyarak ("Bu, senin sabrın sayesinde yapıldı") onun kendine güvenini güçlendirin. Geleceği proje olarak tartışma: "Kime hayranısın? Bu için hangi yetenekler gereklidir? Şu anda nasıl geliştirebiliriz?" sorusunu sorun. Ona çaba ve sonuç arasındaki neden-sonuç ilişkilerini görmesini sağlayın, bu da babalık davranış modelinde eksik olan şeydir. Duygusal zekâ geliştirme: Ona babasına karşı duygularını adlandırmaya yardımcı olun (hayal kırıklığı, utanma, öfke, acıma). Bu duyguların normal olduğunu açıklayın. Bu şekilde kendini anlamayı ve babanın duygusal olgunluğunu kopyalamaktan kaçınmayı öğrenir. 4. Annenin çalışması: bağımlılıktan sağlıklı sınırlara geçiş Ann, babanın pasifliğini telafi etmeye çalışırken, genellikle iki extreme düşer: ya tam kontrol ve aşırı bakım ("Bütün işleri ben yaparım") ya da çocuğa babayı kızdırarak. Her iki yol da zararlıdır. Odak kaydırma: Babayı "uyandırma" çabalarını, oğluna istikrarlı ve geliştirici bir ortam oluşturmak için yönlendirmek. Bu, egocentrizm değil, stratejik zekadır. Net kurallar belirleme: Babanın çocuğun varlığında izin verilebilecek davranışları belirleyin. Örneğin: "Evimizde tüm gün televizyon önünde oturmayız. Çocuğunuzla zaman geçirmek istiyorsanız, faaliyet önerin." Bu, bir ultimatom değil, çocuğun alanını korumaktır. Kendi kendine bakım: Yorgun ve öfkelenen bir anne, destek olamaz. Desteği arama (dostlar, psikolog, ebeveyn grupları) ve kendi ilgi alanları, güçlerini korumak ve olumlu bir örnek olmak için temel gerekliliktir. 5. İletişimdeki psikolojik hijyen: ne söylemek ve nasıl Genel olumsuz etiketlerden kaçının ("babanız - başarısız"). Bunun yerine, gerçekleri ve sonuçlarını belirtin: "Baba şu anda çalışmıyor ve yeni şeyler öğrenmiyor. Bu yüzden, seninle ilgili ilginç fikirleri az ve seninle projelerde yardımcı olamıyor. Başka bir uzman bulalım, bu konuda ilgi duyan biri." "Ama" tekniklerini kullanın: "Evet, baban şu anda böyle yaşıyor. Ama dünyada ilgi çekici işler bulan, ailesine bakılan, öğrenen birçok erkek var. Sen de bu yöne ilgi gösterebilirsin." Eğer varsa, mirası vurgulayın: "Her şeyden sonra, baban size [belirli bir olumlu özellik: mizah duygusu, doğaya olan sevgi] miras bıraktı. Bu senin, bu yolu sorumluluk ve çalışkanlık ekleyerek geliştirebileceğin şeydir." Sonuç Neredeyse gelişmemiş bir babanın varlığının sonuçlarıyla mücadele etmek, annenin stratejik sabrı ve zekası gerektiren bir maratondur. Anahtar hedef, oğlunun fiziksel değil, değerler seviyesinde ayrılmasını sağlamak: babanın modelinin, kimliği ve geleceğinin önceden belirlenmediğini anlamaktır. Sınırlar oluşturarak, alternatif modelleri çekerek ve kişisel agensiteyi geliştirerek, oğlan bu deneyimi bir anti-örnek olarak alabilir ve kendi, bilinçli bir değer sistemi oluşturabilir. Psikolog Erik Erikson'un dediği gibi, ergenlik döneminde kimlik krizinin başarılı çözümü, sadakat kazanır - kendi bilinçli seçtiği ilkeler ve rollerine sadakat, miras olarak gelenlere sadakat değil. Annenin görevi, oğlunu bu sadakata götürmek olacaktır.
© elib.tr

Permanent link to this publication:

https://elib.tr/m/articles/view/Dysfunctional-fatherhood-model